© by Nifka 2000
Op een prachtige zondag, bij opa en oma Pontier (op 13 juli om precies te zijn), liep ik voor het eerst los. Wat was dat een feest !!!! Papa oefende met mij met een stoel die hij steeds een stukje verder weg zetten...en ineens...liep ik helemaal alleen los.
Sindsdien wilde ik niet meer in buggy...
NEE..ik wil TAPPEN !!!!
In het najaar ging ik elke dinsdagmiddag naar de Therapeutische Peutergroep (TPG) van het Sophia Revalidatie Ik zat daar in een klein groepje van zo'n 6 kinderen. We deden daar allerlei leuke dingen die ook nog therapeutisch verantwoord bleken te zijn. Ook kreeg ik individuele therapie (ergotherapie en logopedie). Ik had het er prima naar mijn zin !
Later is er een EEG gemaakt van mijn hersentjes. Hierop was duidelijk epileptische
activiteit te zien. Al veel langer had ik een soort 'droom-
Helaas gebeurde er in November 2004 ook iets waar mijn papa en mama al bang voor waren. Ik kreeg achterin de auto een epileptische aanval : Ik was helemaal van de wereld, kwijlde heel erg en zag erg bleek. Mama is snel naar huis gereden en na overleg met de dokter ging ik in de ambulance naar het Juliana Kinderziekenhuis. Pas na een paar uur was ik weer een beetje bij. Ik moest een nachtje ter observatie blijven maar gelukkig bleef mama bij mij slapen. De zuster had voor haar een goed bed geregeld want mama was best al dik omdat ze in verwachting was....
In januari kreeg ik een broertje Kai. Zoals je op de foto ziet was ik gelijk stapelgek op hem.